Monday, March 6, 2017

චෙෆාකි ගේ සාදය , නන්ස්ටොප් බයිලා සමග තම්බිගේ තේ පැන් සහ කොච්චියා ගේ විරහ ගීතය

හැලපයාගේ පසුගිය පෝස්ටුවේ සඳහන් වූ සිදුවීම් ගණනාවකම කොච්චියා සිටියේය. ඒ නිසාම ඒ ගැන වැඩිපුර කීමට දේ මටද ඇතැයි සිතුණේය. පසුගිය මාසයක පමණ වූ කාලය පෝස්ටුවක් ලිවීමට කිසිදු ඉසිඹුවක් නොතිබුණාවූ කාර්‍ය්බහුල වූ යුගයක් වූ නිසාම සඳවතිය හැමදාමත් කියන්නා වාගේ කොච්චියා ගේ බ්ලොගය මකුළුදැල් බැඳී තිබුණේය. ඉඳ හිටලා බ්ලොගක් කියැවීම හා ඊටත් කලාතුරකින් පෝස්ටුවකට කමෙන්ටුවක් දැමීමට එහා බ්ලොග් ක්‍රියාකාරිත්වයක් මා වෙතින් මේ කාලයේ සිදු වූයේ නැතිය.

පෙබරවාරියේ මුල් සතියේම ඕමානයට සැපත් වූ චෙෆාකි සිය ආගමනයට දෙදිනකට පමණ පෙර මා ඇමතුවේ ලංකාවේ සිට ය. කීපවරක් ම ආ ඒ ඇමතුමට මා ප්‍රතිචාර නොදැක්වූයේ එය මා දන්නා අංකයක් නොවූ නිසාය. දිනපතා අත්‍යවශ්‍ය ඇමතුම් බොහොමයකට ප්‍රතිචාර දක්වන මා සාමාන්‍යයෙන් නොදන්නා නොම්මර ඉතා සැහැල්ලුවෙන් නිදැල්ලේ යවන්නේ බහුතරයක් දෙනා විසින් කියා තිබෙන පරිදි කොච්චියා සතු එක් කුප්ප ගතියක් ලෙසටය. ඒ අස්සේ මට ඇමතුමක් එන්නේ හැලපයාගෙන් ය. චෙෆාකි මා අමතන්නට තැත් කළ බවත් මා දුරකථනය උස්සන්නේ නැති බවත් හැලපයා දැනුම් දුන් අතර ඊට මොහොතකට පසු ආයෙත් ලංකාවෙන් අර ඇමතුම ආවේය..

“කොච්චි, මචන් මම මේ චෙෆාකි”

සුන්දර වූ මිනිසෙක් සමග වූ කතාබහක ඇරඹුම සිදු වූයේ එසේය. සිකුරාදා රෑ සාදයට එන ලෙස ආරාධනා කිරීම ඒ ඇමතුමේ පරමාර්ථය වී තිබූ අතරම දෙවරක් නොසිතාම කොච්චියා එය පිළිගත්තේය. ආරාධනය නෝනාත් සමග පැමිණෙන ලෙසට වූවාට අසනීප තත්ත්වයන් මත එය ප්‍රායෝගික නොවන බව දත් මා පසුදිනම ඒ ගැන හැලපයා දැනුවත් කළේ ඔහු නිරතුරු චෙෆා සමග කතා කරනා නිසාය.

චෙෆාකි ඕමානයට ආ දිනයේ මිනිහා පිළිගන්නට හැලපයා සමග කොච්චියා ද ගියේය. ඒ ගුවන් යානය සාමාන්‍යයෙන් නියමිත වෙලාවට පෙර මස්කට් වෙත ළඟාවන මුත් එදා එසේ වූයේ නැතිය. පෙර අත්දැකීම් නිසාම අප නියමිත වෙලාවට කලින්ම ගුවන් තොටුපළට ගියේ චෙෆා සහ ඔහුගේ ඇඹේණිය රස්තියාදු නොකරනු පිණිසය. ඩිප්ලොමැට්ටෙක්කු වන හැලපයා සිය වරප්‍රසාද භාවිත කරමින් ගුවන්තොටුපළ ඇතුලටම ගියේ සිය පැරණි මිතුරාව හැකි ඉක්මනින්ම බලා කියා ගන්නටය. ඒ අතරේ සාමාන්‍ය බයියෙකු වූ කොච්චියා Costa එකට වැදී espresso උගුරක් තොල ගාමින් බ්ලොග් ලෝකයේ සැරි සැරුවේය.

ඈතින් සද්දන්ත පොරවල් දෙකක් එනවා දුටු කොච්චියා ඇස් ඔසවා බැලුවේය. එකෙක් හුරුපුරුදු හැලපයා බව හඳුනා ගත් අතර අනෙකා නම් අටමාගේ පොඩි කෙල්ල ගේ රැවුල් බඩා මාමා විය යුතු බව ඉවෙන් වගේ දැනුනේය. චෙෆාකි සහ කොච්චියා ගේ මුල්ම හමුව එය වූයේය.ඔහුගේ බිරිඳ චෙෆී මෙන්ම ඥාති සොයුරා සහ සොයුරියව ද ඒ මොහොතේ මා කෙටියෙන් හඳුනා ගත්තේය. චෙෆී කියා සිටියේ මුහුණ පුරා රැවුල වවා සිටි කොච්චියා දුටු පමණින් ඕමානියෙක් කියා සිතුණු බවය.  තමාටද එසේ සිතුණු බව කීවේ ඥාති සොයුරිය ය. ගැහැණු දෙදෙනා සමග චෙෆාකි ගේ ඥාති සොයුරා ඔහුගේ රියට ගොඩවූ අතරේ හැලපේ සහ චෙෆා මගේ රථයට නැගුණෝය. විනාඩි කීපයකින් චෙෆාගේ හුරුපුරුදු මස්කට් නිවහනට ආ අප හට දෙකක් දමා ගෙන යන ලෙස පෙරැත්ත කළේ චෙෆාකි හා සොයුරු අරවින්දය. එය ඊට මොහොත නොවූ අතර හැලපයා සහ කොච්චියා නිවෙස් බලා ඉගිලුණෝය.

ඊළඟ දිනයේ සාදයට අප යන විට අමුත්තන් කීප දෙනෙක්ම පැමිණ තිබූ අතරම ලන්තෑරුම් එළියෙන් ආලෝකමත් වූ සැබෑ මත් වීමකට ඇවැසි සියළු කළමනා නොඅඩුව ඇති බව කොච්චියා සැණෙන් තේරුම් ගත්තේ පසෙකින් වූ ගිටාර් දෙකද දැකීමෙන් පසුවය. හැලපයාද කියා තිබූ ලෙස අපේ කතා බහ බ්ලොග් ලෝකයේ ලිවීම් කියැවීම් මෙන්ම ඕපාදූප දක්වාද ගලා ගියේ පසෙක වූ ඩබල් බ්ලැක් බෝතලය සෙමෙන් සිය කාර්‍ය්‍යය අපේ ශරීරයන් තුල ඉටු කරමින් සිටියදීමය. අපේ කතාබහ ඒ තිබූ සංගීතමය වපසරිය හා නොගැලපුණු නිසාම ඒ වාදනයේ නියුතුවූ චෙෆාකි ගේ මිතුරන් අපටද ඔවුන් හා එක්වීමට ආරාධනා කළෝය.

ඔය හැමදේම අස්සේ චෙෆාකි ඉල්ලීමක් කළේය.

“කෝ උඹේ ටැටූ එක පෙන්නපන්”

එවේලේම මිනිහාගේ ඉල්ලීම ඉටුකලත් ආපසු එද්දී ඔලුවට ආවේ චෙෆා මගේ ශරීරයේ ටැටූ එකක් ඇති බව දැන ගත්තේ කෙසේද යන්නය.  මේ පෝස්ටුවට චෙෆාකි විසින් දමන්නට නියමිත කමෙන්ටුවේ ඊට පිළිතුරද බලාපොරොත්තු වන්නේය.

සැලකිය යුතු කාලයකට පසු කොච්චියා ට සිංදු කීමේ ඇරියස් එක කවර් කර ගැනීමට එය කදිම මොහොතක් වූයේය. ක්ලැරන්ස් ගෙන් අරඹා වික්ටර් , අමරදේව , කපුගේ මෙන්ම මිල්ටන් සහ ජෝති ද අපට ආවේශ වූවා මතකය.. හොඳ මට්ටමේ ගායකයන් කීප දෙනෙක්ම චෙෆා ගේ මිතුරු කැලේ වූවෝය.

//ටික වෙන්න නාලා
කොණ්ඩේ කඩා ගෙන
යනවද සුරතලියේ….
මම බෝම ආසයි
ප්‍රේමි සමගින්
දිය බැස පීනන්න
අපි පීන පීනා ඉන්නා අතරෙදි
ඔබෙ මුව සිප ගන්න….//

ඔය ආකාරයේ ආරම්භයක් දී නන්ස්ටොප් එකක් කොච්චියා පටන් ගත්තේ පැය බාගයක් වත් එක දිගට ගයන්නටය…

//තේ පැන් දින දින වැඩි වැඩියේ
බීමෙන් සිරුරට සැප වැඩිවේ
සීනිද කිරි මුසු කර නිසි සේ
සාදා ගෙන පදමට යස සේ//

නන්ස්ටොප් එක ඔය කිවූ හරියේ නැගලාම යද්දී....සියල්ලෝ කුල්මත්ව සිටියදී බඩ පැලෙන්නට ගිල දමා පැමිණි හැලපයා අසරණ මාද ඇදගෙන ගියේ මිනිහාගේ රියදුරා පැමිණ ඇති බවත් අප යා යුතු බවත් පවසමින් ය. ඒ වන විට රජ්ජුරුවන්ගේ ඉස්කෝලේ ජොකියෙකු වූ චෙෆාකිගේ සොයුරු අරා ද කොච්චියා ට ගානට සෙට් වී සිටියේය. අවසානයේ ඒ මොහොතේ නිවෙස තුලට ගොස් සිටි චෙෆාකි ටද නොකියා ගෙදර දුවන්නට වූයේ හැලපයාගේ පකිස්තාන ජාතික රියදුරා නිසාය...මාව ගෙදරින් බැස්සූ පසු,

“ගුඩ් නයිට් සර්”

කිවූ ඒකාට ගුඩ් නයිට් කිවූ මා හිත යටින් කිව්වේ

“ මගේ ආතල් එක කාපු තෝ නම් කොටියා ම කාපිය”  කියාය.

ඔය තේ පැන් සිංදුවේ තවත් වර්ෂන් එකක් ඇත්තේය. කොච්චියා ජීව්තයේ වැඩියෙන් ගයා ඇත්තේ ඔය ඉහතින් කිවූ එක නෙවේය.
තම්බි කෙනෙක් සිය කඩයේ තේ හදනා ආකාරය කියැවෙනා එය දන්නා ඈයෝ බ්ලොග් අවකාශයේ නැති වෙන්නට බැරිය..

//තේ පැන් සාදයි තම්බි කඩේ
තම්බිගෙ ……. ආධාරේ//

වැඩිහිටියන් ට පමණක් වාගේ වුණාට අපි නම් රජ්ජුරුවන්ගේ ඉස්කෝලේ ඕවා ගායනා කළේ හිච්චි කොල්ලන් සන්දියේදී මය.

අවාසනාවේ හොඳම එක කියන්නේ පසුදා හැලපයාගේ ගෙදර පාටියද මට මග හැරුණේ හදිසියේ සෙට් වූ අටමගලයක් නිසා කිසි වැදගැම්මකට නැති ගමනක් යන්නට සිදු වීමෙන් ය. මහ රෑ වෙරි වීමෙන් අනතුරුව හැලපයා මා ඇමතුවේ චෙෆාද ළඟ තබාගෙනය.. ඒ මොහොතේ ද එන ලෙස ආරාධනා කලත් බීමත්ව ආපසු ඒම ගැටලුවක් නිසා කොච්චියා ගෙදරට වී දෙකක් දා ගත්තේ කලකිරීමටත් එක්කමය. එසේ නොවුනා නම් ආප්ප කමින් බෝතලයකට සෙට් වීමේ ඒ මහඟු අවස්ථාව මටද හිමි වන්නට තිබ්බේය.

ඊළඟ කතාවද හැලපයාගේ පෝස්ටුවේම වූ දවාලේ බෝතලයකට සෙට් වීම සම්බන්ධයෙන් ය. එදා ගෙයින් එලියට බහිද්දීම මගේ මිතුරා ඩිස්ති කීවේ ,

“උඹ කොච්චර බිව්වත් ආයෙ රෑට බොන්න පුලුවන් ගානකට බීපන්”
කියාය.
මා හැර අනෙකෙකු සමඟ මත්පැන් නොබොන මිනිහාට අසාධාරණයක් නොවනු වස් උගේ අවවාදයත් හිතේ තියාගෙනම හැලප භවනට ගොඩ උනත් හැලපයා සමඟ කතාබහ ඇදී යද්දී බෝතලය නොදැනීම හිස්වෙමින් යන බව දැනුනේවත් නැතිය. හැලපිගේ රසවත් කට්ලට් හා බැදපු මාලුමිරිස් මෙන්ම ජයග්‍රාහී ක්‍රිකට් තරඟයද අපට කදිම බයිට් බවට පත්ව තිබුණේය. තරඟයෙන් අනතුරුවද කතා බහ විවිධ ඉසව් ඔස්සේ ඇදී ගිය අතර මටත් අමතකව තිබූ කලක් මගේ ජීවන ගීය වන්වූ ගීතයක් ද මතකයට ආවේය.

කිකලෙකවත් ජනප්‍රිය නොවූ ඒ ගීය එකල මගේ ආත්මයේ ගීතයව තිබුණේය. ඒ ඇසූ බොහෝ මගේ මිතුරෝ එහි පද රචනය මාගේ නොවේ යන්න පවා විශ්වාස නොකළෝය. අඩුගානේ මුදල් දී මා ඒ ගීය ලියවාගෙන ඇතැයි කියූවෝද අඩු නොවූවෝය.  මගේ වූ ඈ මගෙන් උදුරා ගත්තවුන් මේ ගීය අසා මා ඉදිරිපිට මට හොරෙන් කඳුළු සලනවා මා දැක ඇත්තේය. ඒ තරමටම ප්‍රබල ලෙස මේ ගීය ඒ සිදුවීම හා බද්ධ වූයේය.

………………………………………..
දුර ඈත දින සමනල් වියේ මා සසල කල යුවතී..
සිත් බැඳි සෙනේ මා සිරකරන් මිතුදම අපේ පැවතී
ඔබ තරම් මසිතට සුවගෙනා තව කෙනෙක් නම් නොමැතී
අද ගිහින් ඈතට පියඹලා මා ජීවිතේ නැවතී...
අන්ධකාරේ මං මුලාවී පාවෙමින් ගෙවූ ජීවිතේ
අරුත් පුරවා දෙනෙත් පාදා ‍
ඈ ලංවුනේ නොසිතූ ලෙසේ..
උමතු වූ ආදරෙන් බැඳී ගෙවුනු දින අද සිහිනෙකි..
පෙර වැරදි මා සතු වෙන්නැති
දෙවියෙකු නොව මා මිනිසෙකි..

මිතුරු කැල හැම සතුරු වී ඈ
මගෙන් උදුරාගත් හැ‍ටී..
මුළු දිවිය සැනකින් නතර වී
අදහනු නොහැකි සේ ඇදවැ‍ටී..
ඉර හඳ තරුත් ගස්වැල් විලුත් කළඹන්න මට සිතුණි..
නිලබල ඇතත් රජකම ලදත් දැන් මට කුමට ළඳුනී..
පරම පිවිතුරු ආදරේ සසර දින පැවතී..
බිඳක්වත් නෑ අඩුවුනේ වැඩිවුනා පමණී...
ඔබ දුන්නු සතුටට වැඩි දුකක් මා
විඳින බැව් තනිවී..
ඔබ දන්නෙ නෑ එය දන්නවා නම්
යන්නෙ නෑ වෙන්වී...//
…………………………………..

දුර ඈත දින
මේ ලින්කුවෙන් ඒ ගීය ඇසිය හැකිය.

අමිල පෙරේරා විසින් ගැයූ මේ ගීතයේ මගේ නොවන එක් අකුරකුදු නොමැති තරමටම එය මගේමය.. එනමුදු එදා උන් ඒ සංවේදී මිනිසා අද ඇත්තේ නැතිය. එසේ වීම යහපතක් හෝ අයහපතක් ද විය හැකිය. ඒ සංවේදනය වූ හැඟීම් ඒ ලෙසින්ම ලියන්නට නොහැක්කේ ඒ නිසාය. එදා ඒ කොච්චියා අද සිටියා නම් කඳුළු බොමින් මෙය ලියනා අතරේම ඔහෙලාගේද කඳුළු සොලවන්නට ද ඉඩ තිබ්බේය.

මේ පෝස්ටුව හැලපයාගේ පෝස්ටුවේම දිගුවක් ලෙසින් මටද දැනෙන්නේය. ඔහු ලියූ නිසා මා නොලිව්වාට කම් නැති වුවද ඒ හමුවීම් හා සාදයන් එතරම් ම රසවත් වූ නිසා මා නොලිව්වොත් හරි මදි යැයි හැඟෙන්නේය. එරියස් තියාගෙන ජීවත් වීම කොච්චියා ට හුරු නැත්තේය. ඒ නිසාම මේ පොස්ස්ටුව ලිව්වේය. ඊළඟ පෝස්ටුවේ කාලයකට පසු කණ්ඩා මුණ ගැසීම හා මිනිහා සමගද බලාපොරොත්තු වූ ලෙස ආතල් ගැනීමට නොහැකි වූ කණගාටුව ගැනද ලියන්නට ඉන්නේය.

Saturday, February 25, 2017

නිහඬ අඳුරේ මනස කැලතූ ශීෂාව

කොච්චියා කිසිදා කවක් හෝ නිසඳැසක් ලියා නැත්තේය. අද හදිසියේ සංයුක්ත ලෙස හැඟීමක් ලියන්නට හිතුණේය. ඝන අඳුරේ ශීෂාවක් උරමින් ඉන්නා අතරේ ලියූ මේ පද පේළි මෙලෝ රහක් නැති විය හැකිය. ඒත් මා ලියන්නේ මා වෙනුවෙන් මය.

මේ මොහොතේ මා අත්දකිනා ඒ නිහඬතාවය හා වපසරිය මේය.



දුම් පිරි කුටිය
පහන් නිවුණු අඳුර
ගර්ත පුරා ඇදි ශීෂාව
නිහඬ බව

එළිය කොයි නුඹ
ගිනියම් අඟුර
ඊළඟ උගුර
අඟුරෙ දීප්තිය

කැලතෙනා දිය
විතරමය හඬ
අදින විට උගුර
පපු පුරාවටම

මෙවැන්නක් ලියූ මුල්ම හා අවසාන වතාවද මේ විය හැකිය.

Friday, February 3, 2017

පොන්නයාට සාධාරණයක්, චෙෆාකි හා සඳවතියගේ රස්තියාදුකාර ආදරය, එරන්දී හමුවීම සහ නෙල්ලි ප්‍රින්ස් ගේ බ්ලොගාගමනය

මේ දවස් ටිකේ කොච්චියාගේ ඔලු ගෙඩියේ වැඩ කළේ සොඳුරු සඳවතී හා චෙෆාකිගේ  මනසේ සිත්තම් වූ ඒ රස්තියාදුකාර ආදරය ය.


ඕවා ඔය තරම් මා හට බොක්කටම වැදුනේ කොච්චියා බොක්කෙන්ම රස්තියාදුකාරයෙක් නිසාය. හැසිරීම කෙසේ වෙතත් හිත පතුලෙන් ම රස්තෙක් ය. ඔහෙලා හැමෝම ලස්සනට මාතෘකාවක් අලලා ලියද්දී කොච්චියා අච්චාරු ලියන්නේ ඒ නිසාය. මගේ හිත හැමවිටෙකම සැරිසරන්නේ ඉබාගාතේය. එය පිළිවෙලකට හසුරුවා ගන්නට ඕනෑකමක් ඇත්තේද නැතිය. එසේ හැසිරුව හොත් ඒද මා නෙවේය. මා ජීවත් වන්නේ මම වෙනුවෙන් මය...එසේ නම් මා රස්තියාදුකාරය. එසේ කියන්නේ මා නොවේය. තර්ක ශාස්ත්‍රයේ හා සරල ගණිතයේ මූලයය.

“ එකම රාශියකට සමාන රාශි එකක් අනෙකට සමානය”

කොච්චියා කිසි දාක බේසික්ස් බිඳින්නේ නැතිය.ඒවාට ගරු කරන්නේය. බේසික්ස් වල ඉන්නා එකා රස්තියාදුකාරයෙක් වෙන්නේ කෙසේ දැයි කව්රුන් හෝ අසන්නට හැකිය.. ඒ ඇත්තන්ට මා කියන්නේ බේසික්ස් නැවිය හැක්කේ ඒවායේ කෝර් එක හැදෑරූ එකෙක්ට පමණක් කියාය.. ඒ නිසා මා කියනා සෑම ප්‍රකාශයකටම වග කියන්නේය.

කොච්චියා ගැහැණුන්ට ආදරය කර ඇත්තේය. බහු වචනයෙන් කීවාට දෙදෙනෙක්ට පමණක් ය. වරෙක මා ආදරය හා සෙක්ස් කියන්නේ එකක් කියාත් පසුව දෙකක් කියාත් ආයෙත් එකක් කියාත් නැවතත් දෙකක් කියාත් සිතා යථාර්ථය නම් එය දෙකක්ම යැයි කියාත් හිතන්නේය. මේ කතා කරන්නේ පොළවේ පය ගසා කරන ආදරය මෙන්ම සිරුරේ රසායනිකයන් ප්‍රායෝගිකව ඇති කරන්නා වූ හැඟීම් ගැනත් ගැඹුරෙන් ම සිතීමෙන් පසුවය. කොච්චියා ගැහැණුන් ගැන සිතනා ආකාරය නෝනා හොඳින් දන්නේය.. ඒ ගැන ඈ පසු ගිය දාක හැලපයා ඉදිරියේද කීවාය. මා රාගය හා කාමය ගැන මෙන්ම ආලය හා ආදරය ගැනද පට්ට අවංකය. එය නිරාවරණය කිරීම හුදෙක් කුපාඩිකම හෝ වනචරකම ලෙස නොව අවංක කම හා නිරවුල් කම ලෙස සාධාරණීකරණය කරන්නට මා කැමැත්තේය.

රස්තියාදුකාර පෙම්වතුන් කියා ජාතියක් ඇත්තේ හෝ නැත්තේ නැතිය. කොණ්ඩය ජෙල් කර පමණින් හෝ ඩෙනිම ඉනට පහළින් ඇඳි පමණින් මිනිහෙක් රස්තෙක් වන්නේ නැතිය. ගංජා මලක් ඉරූ පමණින් හෝ වලියකට ගොස් ඉල්ලන් කෑ පමණින් ම ඌ රස්තෙක් වන්නේ නැතිය. ඔය ස්ටයිල් එකේ ඉන්නා බහුතරයක් එවුන් මනසින් ෆුල් සෙට්ල් ය. උන්ට ටාගට් ඇත්තේය. කොච්චියා උන් ගැන හොඳින් දන්නේය. අද වෙන තුරුත් මා තරම් රස්තියාදුකාරයෙක් මට උන් තුලින් හමුවී නැත්තේය.

සඳවතිය ගේ රස්තියාදුකාර පෙම්වතා හා කොච්චියා අහසට පොළව වගේය. කොච්චියා සමාජ භාවිතය තුල ප්‍රාමාණික උගතෙක් ය.. අකුරු අමාරුවෙන් අමුණන සමාජය මෙන්ම විශ්ව විද්‍යාල  ඇකඩමියාවද එකසේ හුරුය.. ගමේ කෝපි කඩය මෙන්ම හිලටන් හෝටලයද ගෙදර වගේය...ගංජා බීඩි මෙන්ම ලෝකයේ ඉහළම මිලැති සුරුට්ටු ද කසිප්පු මෙන්ම ප්ලැටිනම් ලේබල් ද දෙවරක් නොසිතා ගසන්නේ ය…

රස්තියාදුකාරයෙක් හදන්නට බැරිය. සඳවතිය පවුල් බර දමා රස්තාව මිනිහෙක් කරන්නට තනන්නේය. එසේ කළ හැක්කේ පොත්තේ රස්තියාදුකාරයන් වය. බොක්කේ එවුන් එසේ හැදෙන්නේ නැතිය. උන්ගේ මනස සැමදා ඉබාගාතේය. උන් ලෝකයට අනුව සාර්ථක මෙන්ම අසාර්ථක වෙන්නටද පුලුවන් ය. ඒ උන්ට සෙට් වෙන මාර්ගය මත මිසෙක උන්ගේ අවශ්‍යතාවයක් මත නම් නොවේය. සැබෑ රස්තියාදුකාරයෙක් සිය පෙම්වතිය තමා මෙන් වීම පතන්නේ නැතිය. ඌ ඕනෑම විදියක ගැහැණියකට තමන්ට ඕනෑ නම් ඒ විදියට ආදරය කරන්නේය. රස්තෙක් පවතින්නේ මොහොත තුල පමණක් ය. Instance කියන එක instance එකකට වඩා දික් කර ගන්නා එකා රස්තෙක් නොවන්නේය.

කොච්චියා සිය නෝනාට ආදරය කරන්නේ ගැඹුරු හේතුවක් නිසාය. එනම් මොහොතින් මොහොතට ආදරය කරනා එකාට එකදිගට ප්‍රති ආදරයක් අඛණ්ඩව කරනා නිසාය. ලක්ෂ්‍ය කීපයක් එකදිගට යා කළ පසු හැදෙන්නේ රේඛාවක් ය. එනම් රස්තා පවා එවන් විටෙක අඛණ්ඩ ලෙස ආදරය කරනා බව ලෝකයට පෙනෙන්නේය. ඒ රේඛාව හැදුනේ ලක්ෂ්‍ය යා කිරීමෙන් බව දන්නේ ඒ රස්තියාදුකාර පෙම්වතා පමණක් මය.

ජීවිතය කිකලෙකවත්  සරල රේඛීය ශ්‍රිතයක් නොවන්නේය… එය පරාවලයෙනුත් එහා ගිය බහුවලික ශ්‍රිතයක් සේ දකිනා මා ඉහත කී කිසිදු ලක්ෂ්‍යයක නිත්‍ය පැවැත්මක් ද නොපතන්නේය. අවබෝධය කියන්නේ වෙනස්වීම් කියන්නේ ස්වරූපය බව උගැන්මය. ඕකෙන් කියවෙන්නේ ජීවිතය ස්වභාවයෙන්ම රස්තියාදුකාර බවය. එය සෙට්ල් කර ගෙන මානවයා කරන්නේ ප්‍රකෘතිය විකෘතියක් කරගෙන ඒ විකෘතිය සම්මතය කර ගැනීමය.

ඊළඟ කතාව චෙෆාකිගේ ය. මිනිහා අද හෙටම ඕමාන් එන බව සැක හැර කීවේ හැලපයා ය. ගිය සතියේ මට චෙෆාකි ගේ වීසා පවා පෙන්නුවේය. චෙෆාකි ගේ සංයුක්ත කවි සෑහෙන ප්‍රමාණයක් මා කියවා ඇත්තේය. ඔය සංයුක්ත කවි ලියනා ගොඩක් එවුන් පට්ට කපටියෝය. බහුතරයක්  උන් ලිව්වේ මොකක්ද කියා බලා ගන්නේ කියවන එවුන් ගේ විචාරයන් ගෙන් ය. චෙෆාකි කියන්නේ අකලට කෙස් පැහුණු කෙනෙක් නෙවේය. මිනිහා තුරුම්පු හැලිය යුතු තැන මෙන්ම වෙලාවද දැනුමෙන් හා අත්දැකීමෙන් උගත් පඬියෙක් ය. මිනිහාගේ කවි ද එසේය...ආ විට පසිඳලන්නට කවි කීපයක්ම ඇත්තේය.. සිම්පල් වගේ පෙනුනාට ඔය මට්ටමේ පොරක් ඕවා ලියන්නේ ආවාට ගියාට නම් නෙවේය.

ඒ අස්සේ ගිය සතියේ මට මරු කවියෙක් සෙට් උනේය. මාසයක දෙකක කාලයක සිට දැක කතා බහ කර ඇතුවාට සැලකිය යුතු මට්ටමේ හඳුනා ගැනීමක් දක්වා දික් ගැසුණේ පහුගිය බදාදාය. කොළ හා පොත් වල කවි ලියනා ඒකා ට බොගක් දැමීමට කොච්චියා බල කළේය. ඒ එක්කම කියවන්නට කියා දුමී ගේත් සඳවතීගේත් එරන්දි ගේත් බ්ලොග් වල ලින්ක් ද දුන්නේ මිනිහාව තවත් දිරි ගැන්වෙනු පිණිසය. අද මිනිහා මට කීවේ අනිවාර්යයෙන්ම බ්ලොගක් පටන් ගන්නා බවය. ඒ වෙනුවෙන් කොච්චියා කොයිතරම් ගේමක් දුන්නා දැයි තේරුම් යන්නට උදාහරණයක් මිනිහාගේ කවියකින් ම පෙන්වා දෙන්නේය. මේ කවිය සතියකට පෙර මිනිහා මගේ නෝනාට එවා ඇත්තේය.

//
අක්කේ නුඹේ සැමියා ඇණයක් වෙන්නේ
Blog එක අරින තුරු වසනට නොම දෙන්නේ
අවසන ඔහුට පැරදී දිනුමක් දෙන්නේ
දිවියෙත් මෙහෙමමද ඔහු නුඹ ජයගන්නේ
//

පහුගිය සතියේ නෙල්ලි ප්‍රින්ස් සිය බ්ලොගය දොරට වැඩැම්මෙව්වේය. ඕමානය සිංහල බ්ලොග් ලෝකයට සෑහෙන්න සමීපය. එහි පුරෝගාමී වූවෝ නම් හැලපේ හා චෙෆාකි ය. නෙල්ලි ප්‍රින්ස් එහි අලුත්ම පුරුක ය. මා සිතුවේ මිනිහා කවියකින් වැඩ අරඹාවි කියාය...ඒත් අභියෝගාත්මක ලෙස සිය හුරු පුරුදු රටාවෙන් මිදී මුල්ම පෝස්ටුව ඉදිරිපත් කිරීම ප්‍රශංසනීය ය.  ඒ ප්‍රශංසාව කරනා අතරේම නෙල්ලි ප්‍රින්ස්ට මා කියන්නේ අපට උඹේ කවි ඕනා බවය.. නිමිති නම් ඕනෑවටත් වඩා ඇත්තේය ...ඒවා කවි කිරීම හැමෝටම නොහැකිය.

සිංහල බ්ලොග් ලෝකයේ කවියන් ගතහොත් කොච්චියා හැමදාමත් එරන්දී කියෙව්වේය. ඈගේ කාව්‍ය ප්‍රතිභාවද කිසිවෙකුට දෙවෙනි නොවන්නේය… නොපෙනෙනා මානයන් හෙළ බසේ උපරිමාලංකාරයන් සමගින් නිමිත්තක් නොමැති වීම ම නිමිත්තක් කර ගෙන ලිවීමට ඈට ඇත්තේ උපන් හපන්කමක් ය. මේ එරන්දී කවුදැයි තිතටම දැන ගත්තේ ඊයේ ය. ඇගේ කවි හා නිසඳැස් මා මුලින්ම කියෙව්වේ මීට දශක දෙකකට පමණ පෙරය.
අහම්බයකින් ඈ අලුතින් හඳුනා ගැනීමට ලැබීම භාග්‍යයක් සේ කොච්චියා දකින්නේය.

මේ පෝස්ටුව දැන් මුල සිට කියවූ මට මේ නම් තවත් අච්චාරුවක් ම නේදැයි සිතුණේය..ඒ මදිවාට මේ හුදෙක් බ්ලොග් කාරයන් කීප දෙනෙක් හා ඔවුන් ගේ ලේඛන මත පදනම්ව ලියූවක් ද වන්නේය. එය එසේ වූවා මිස සිතා මතා කළ දෙයක්ද නොවේය. මේ පෝස්ටුව ම ගෙඩි පිටින් රස්තියාදුකාරය. ඉබාගාතේ ගිය එකක් ය.


දින ගණනකට පෙර වොඩ්කා සමග ඇරඹූ මේ ලියමන අද විස්කි සමග ඉවර කරන්නේය. කාර්‍යබහුල බව මෙන්ම අලුතින් ලද පොත් කීපයක්ද කොච්චියා ගේ පමාවට හේතු වීය. අනුර හෙට්ටිගේ ලියූ පණ්ඩක පුත්‍ර වස්තුව මා සිත් ගත්තේය. නොදකින මානයක් ජනවහරේ පොන්නයෙක් ගේ ඇසින් බලා ලියූ සමාජ විවරණයක් වූ එය මානව චින්තනයේ සියුම් මානයන් සීරුවට ස්පර්ෂ කර ඇත්තේය. සාමාන්‍යයෙන් කතෲවරුන් කතා ලියන්නේ චරිතය තුලට ආවේශ වීමෙන් ය. හත්පෙති මලේ ශේන්යා ට ආරූඪ වී ශේන්යා තුල ඉන්නා පොන්නයාට අනුර සාධාරණයක් කළා යැයි කොච්චියා ට දැනෙන්නේය.

Tuesday, January 24, 2017

ඩේව් වට්මෝර් , පොලීසියෙන් කෙළවර වූ බිග්මැච් ආතල් සහ ටෙස්ට් ටියුබ් නැති විසාකාවේ විද්‍යාගාරය


අනූවේ දශකයේ පාසල් ජීවිතය ගත කළ අපේ පරම්පරාව තරම් පිස්සන් සේ ක්‍රිකට් බැලූ තවත් පරම්පරාවක් ඉන් පෙර හෝ පසු නොසිටි බව කොච්චියා අදහන යථාර්ථයක් ය. ඉතා සාමාන්‍ය කණ්ඩායමක් වූ ද වෘත්තීය ක්‍රීඩකයන් අවම වූ ද ඒ කණ්ඩායම අනූ පහේ මැද භාගයේ සිට ලෝක කුසලානයක් දිනා ඉන් පසු අවුරුදු දෙකක් යන තුරුත් හිණි පෙත්තේ රඳවන්නට මහත් වූ සේවයක් කළ සැඟවුණු චරිත දෙකක් වූයේ නම් ඒ ඩේව් වට්මෝර් හා ඇලෙක්ස් කුන්ටූරි ය. මේ කතාව ලියන්නට හිතුණේ මේ දවස් වල නොසෑහෙන්න චාටර් වී ඇති අපේ වෘත්තීය යැයි කියාගන්නා ලොන්තපෝල් ටීම් එක දකුණු අප්‍රිකාවේදී බඩ කට පුරා කන එක දැකලා එහෙම නෙවේය. පහුගිය සතියේ දුටු එක් ප්‍රවෘත්තියක් නිසාය.

සති දෙකකට විතර ඉහතදී දෙස් විදෙස් ක්‍රීඩා මාධ්‍ය රැසකම මාතෘකාවක් වී තිබුණේ ලංකාවේ පාසල් ක්‍රිකට් කණ්ඩායමක් මුල්ම වතාවට අන්තර්ජාතික ක්‍රිකට් පුහුණුකරුවෙක් ගේ සේවය ලබා ගන්නා බවට පැතිරී ගිය රාවයය. එනම් මෙවර RoyTho , එනම් රාජකීය සාන්ත තෝමස් මහ තරගය වෙනුවෙන් වට්මෝර් ගේ සේවය ලබා ගැනීමට සාන්ත තෝමස් විද්‍යාලය තීරණය කිරීමය. ඊට මේ වන විටත් වට්මෝර් සිය එකඟතාවය පළ කර ඇතිවා මෙන්ම මේ සිදුවීම ලංකාවේ පාසල් ක්‍රිකට් ක්ෂේත්‍රය තැබූ එක් ඓතිහාසික පියවරක්ද වනවා ඇත්තේය … මේ පුවත බීබීසී ය පවා වාර්තා කර තිබුණේය.

රජ්ජුරුවන්ගේ ඉස්කෝලයට ගිය දා පටන් කොච්චියා වඩාත්ම ප්‍රිය කළ කාල සීමාව නම් බිග් මැච් සීසන් එකය. ඔය කාලයේ අප ස්කූල් වෑන් වල ජනේලයෙන් එලියට ඉස්කෝලේ කොඩිය දමාගෙන යන්නේ මහත් කික් එකකින් ය. සහෝදරත්වයෙන් යුතුව ඔය වෑන් වල රාජකීය සාන්ත තෝමස් සාන්ත පීතර සාන්ත ජෝසප් හා ආනන්ද නාලන්ද කොඩි ද එක් එක් ජනේලයෙන් එලියට එන්නේය.

සති අන්තය පුරාවටම අක්මාවට වද දෙන කොච්චියා සතියේ දවස් වල අනුගමනය කරන්නේ ඊට වෙනස් පිළිවෙතක් ය. ඒ නිසාම විස්කි වඩියක් සමග ලිවිය යුතුම වූ මේ පොස්ස්ටුව කොච්චියා අද ලියන්නේ Japanese Sencha එකක් බොන ගමන් ය. කවදත් ජපන් තේ සංස්කෘතිය ප්‍රිය කළ කොච්චියා sencha tea මෙන්ම matcha tea බීමටද එකසේ ප්‍රියය. මේ සියල්ලම ග්‍රීන් ටී ප්‍රභේදයන් ය. සුව නින්දකට මෙන්ම උදෑසන ජවයෙන් යුක්තව නැගිට ගැනීමටද ජපන් තේ මහඟු උත්තේජකයක් ය. වෙහෙසකර සති අන්ත කීපයක්ම පසු කළ නිසාම මේ පෝස්ටුව සතියේ දිනෙක ලියන්නට හිතුවේ එළඹෙන සති අන්තය ගැන ද මහත් විශ්වාසයක් තියා ගන්නට බැරි නිසාය.

බිග්මැච් එකේ දවස් තුනම අත නෑර ගිය කොච්චියා අන්තිමට බිග්මැච් එකට ගියේ දෙදහස් දහයේය. අවුරුදු හයක් එක දිගට බිග්මැච් යන්න බැරිවීම ගැන ඇත්තේ මහත් දුකක් ය. මේ.අවුරුද්දේ ද නොයනා බව ටක්කෙටම කියත හැකිය. ලෝකයේ කොහේ හිටියත් අලුත් අවුරුද්දට හෝ නත්තලටවත් ලංකාවට නොයනා බහුතරයක් අපේ එවුන් බිග්මැච් එකට ලංකාවට එන්නේ ඒ ෆීලින්ග් එක ලෝකේ වෙන කොහේවත් නැති නිසාය. ඒක දැනගන්නට නම් ඒ සිස්ටම් එක ඇතුළේ හිඳ එය විඳ ගත යුත්තේය .. ලෝකයේ සියලු වර්ග වල අරක්කු මෙන්ම සියලු ආකාරයේ ධූමයෙන්ද අඩුවක් නොහෙන ඔය දවස් තුනේ SSC එකේ ටෙන්ට් වල සියළු ආකාරයේ  සුරූපිනියන් ද අඩුවක් නැත්තේය. ඉස්කෝලේ යන කාලයේ බෝයිස් ටෙන්ට් එකේ ඉන්නා අප කෙසේ හෝ දත කන්නේ ලන්ච් එකෙන් පසු වෙනත් ටෙන්ට් එකකට පැන ගන්නටය.. ඒ ඒවායෙ ඇති ආතල් බෝයිස් ටෙන්ට් එකේ නැති නිසාය.

කවුරුන් උනත් පාසල් ජීවිතයේ උපරිම බිග්මැච් ආතල් එක ගන්නේ ඒලෙවල් යුගයේය. ඒ කිව්වේ අනූව දශකයේ අග භාගයේය. ඒ කාලයේ අපි වටේ පිටේ කාන්තා පාසල් වලට ඇතුළු වීම මෙන්ම හැට් කලෙක්ෂන් දැමීමටද අමතක නොකළෝය. ඕවා කරන්නේ සයිකල් පැරේඩ් එක දවසේය. එනම් මැච් එකට කලින් දා ය. අපි කාට කාටත් එකල ලේඩීස් බිශොප්ස් විසාකා සෙන්ට් බ්‍රිජට් මියුසියස් හෝලි ෆැමිලි මෙන්ම මෙතඩිස්ට් එකේද කෙල්ලෙක් හෝ කෙල්ලන් සිටියෝය. තමන්ගේ ඉස්කෝලයට පනින්නට ඕනා තැන මෙන්ම වෙලාව ගැනද ඔත්තුව දුන්නේ ඔය කිවූ කෙල්ලන් ය. වැඩි ඈතක නොවුණාට අපේ සෙට් එක නම් සිරිමාවෝ එක පැත්තේ නොගියේ ඒක අධි ආරක්ෂිත කලාපයක තිබූ නිසාය.  කොච්චියාට එකල ලේඩීස් කොලේජ් එකේ නිත්‍ය පෙම්වතියක් මෙන්ම මියුසියස් එකේ තවත් ක්‍රෂ් එකක්ද තිබ්බේය. ඒ නිත්‍ය පෙම්වතිය පසුව මගේ නෝනා වී මේ වන විට පරණ නෝනා වී ඇත්තේය .

ආර්….ඕ...වයි..ඒ...එල්..
වට්ස් ද ස්කෝර්
රෝයල්…
වන්ස් මෝර්
රෝයල්..
වන්ස් අගේන්,
රෝයල්


අපේ සෙට් එක නම් ඔය කිවූ කාන්තා පාසලකට වැදී උන්ගේ පන්ති කාමර තුලට ගොස් අපටම චියර් කර ගෙන සාමකාමී ලෙස නැවත ආවෝය. අපේ පැමිණීම එදිනට කෙල්ලන් පමණක් නොව ඒවායේ ඉන්නා තරුණ ගුරුවරියන්ද ආසාවෙන් අපේක්ෂා කළෝය. ඇතැම් අවස්ථාවල සෙන්ට් තෝමස් එකේ සෙට් ද ඕවා ඇතුලේ මුහුණට හමු උනත් දෙපාර්ශවයෙන්ම හූවකට එහා දෙයක් නම් හුවමාරු නොවුණේය. .. ඒ ඔවුන් හා අප අතරේ වූ සහෝදරත්වයය.  කෙල්ලන් එසේ බලා උන්නේ අද ඊයේ නොවන බවත් හැටේ දශකයේද එසේ වූ බවත් කීවේ ඒ කාලයේ මෙතඩිස්ට් එකේ උගත් කෙල්ලක් වූ මගේ අම්මා ය.



ඒලෙවල් අන්තිම අවුරුද්දේ මගේ මියුසියස් කෙල්ලගේ ඔත්තුවකට අපේ සෙට් එකක් රොස්මිඩ් පෙදෙසේ තාප්පයට කිට්ටු කළේ එකල ප්‍රබල ඇමැත්තෙකුගේ මිට්සුබිෂි  පැජරෝ රථයකිනි.. ඒ ඇමති පුත්‍රයා සහ අපේ කීප දෙනෙක් රථයේ බොනට් එකටත් ඉන් වහලයටත් නැග තාප්පයෙන් පැන්නේ කෙල්ලන් රැසකගේ සොඳුරු රූප සිතේ මවා ගෙනමය. අහෝ ඛෙදයක් ය...ඉරක් ය තිතක් ය දුකක් ය.. පාසල් ගොඩනැගිල්ලක පැත්තෙන් ආවේ පොලිස් තොප්පි කීපයක් ය. ඒ වන විටත් අපේ එවුන් බහුතරයක් තාප්පයෙන් ඇතුලේ ය. උස් තැන් වලට බියක් ඇති කොච්චියාගේ එක කකුලක් තාප්පය මත වූ අතර අනෙක තාමත් ජීප් එකේ වහලය මතය. අසුරු සැණින් වහලයෙන් බොනට් එකට පිනූ කොච්චියා රොස්මිඩ් පෙදෙස හරහා හුස්මක් කටක් නැතිව දිව ගොස් ආපසු හැරුණේ ටවුන් හෝල් එක හරියටම ආවාටත් පසුවය. පිටුපස හැරී බැලූ කල්හි අර ඇමති පුත්‍රයා සහ තවත් එකෙක් පමණක් දුව ගෙන එනවා පෙනුණේය. අර අසරණ ඩ්‍රයිවර් සහ වාහනය තාමත් තාප්පය අයිනේය. කෝල් එකක් දෙන්නට ජංගම දුරකථන නොවූ එදවස අපි පාරේ කඩල විකුණමින් සිටි වයසක පොරක් යවා ඩ්‍රයිවර් ට පණිවිඩය යැව්වේ ඒ පැත්තට යාම ටැප් තියෙද්දී ඇදගෙන නෑමක් බව සහ සුද්දෙන් දන්නා නිසාය. අනෙක් එවුන් මේ වන විටත් පොලිස් අත් අඩංගුවේය..

යාන්තම් ඉස්කෝලේ පැත්තට ගිය විට ප්‍රයිමරි එකේ ගේට්ටුව හරියේ හිටියේ කොච්චියාගේ පන්තියේ සෙට් එකය.. මතකේ තියෙන්නේ බොගා ආප්පයා සහ බබා එතන හිටි බවය. මෙත්සි මෙන්ම ඩීඒ ද හිටියා වගේ ලාවට මතකය. බොගා අද ඉන්නේ කැන්ගරු දේසේය..ආප්පයා කැනඩාවේත් මෙත්සි ඇමරිකාවේ කාලයක් ඉඳ දැන් කැන්ගරු දේසේ ඉන්නේය. බබා ලංකාවේ ප්‍රසිද්ධ මූල්‍ය ආයතනයක ඉහළ නිලයක් හොබවන අතර ඩීඒ අද ප්‍රසිද්ධ වෘත්තීය සමිති නායකයෙක් වන අතරම බැංකු කරුවෙක් ය. බබෙක් මෙන් වූ බෙබෙක් වූ බබා ඇඳ හිටියේ මෙතඩිස්ට් එකේ නිල ඇඳුමක් වූ අතර ආප්පයා ද කෙල්ලෙක් මෙන් සැරසී උන් අතර හැට් කලෙක්ෂන් යාමට තීරණය කළේ බම්බලපිටිය පැත්තටය.



විසාකාව පැත්තේ කරක් ගැසූ අප මුලින්ම කලෙක්ෂන් දැම්මේ එකල වජිර පාරට යාබදව තිබූ IDM එකේ හිටි අක්කලා ගෙන් ය.  ඔය විසාකාව පැත්තේ කිව්වාම සිහියට එන්නේම වෙනකක් ය. විසාකාව පැත්තේ විද්‍යාගාර ඇති බවත් ඒවා ඇතුලේ පරීක්ෂණ නල නැති බවත් ඒවා ඇත්තේ වෙනතක බවත් හැඟවෙන්නාවූ ඒ පද්‍යමය පබැඳුම නොදන්නා අයෙක් නැති තරම් ය. ඒ පබැඳුමේ නිධාන කතාව නම් අති ශෝචනීය එකක් ‍ය. ඒවා ගැන අපේ පරම්පරාවේ කොළඹ ඉස්කෝලේ ගිය ඕනෑම එකෙක් එකියක් නොදන්නවා වෙන්නට බැරිය.දැන් මේක කියවන්නාවූ විසාකාවේ අක්කලා නංගිලා හෝ ඇන්ටිලා අමනාප වෙන්නටද පුලුවන් ය. ඒත් ඒ ගැන නොකීවොත් ද අඩුවක් වගේ හිතට දැනෙන්නේය.

IDM එකෙන් පස්සේ හෝලි ෆැමිලි එකේත් ඉන් පසු බිශොප්ස් එකේ ගේට්ටුව අයිනේත් සිද්ධ වූ කාරණා එමටය.එදා හෝලි ෆැමිලි එකේ වීදුරු කටු ගසා තිබූ පිටුපස තාප්පයෙන් පැනීමට ගොස් සිදුවූ තුවාල කැළලක් අදටත් කොච්චියාගේ අත්ලේ ඇත්තේය.මේ සියල්ලම දීර්ඝ ලෙස කියන්නට සිදුවෙන නිසාම එය ඊළඟ කොටසට ගෙන යන්නේය. බිග්මැච් එක ලං වන විට ඒ විස්තර රැගත් පෝස්ටුව ලියන්නට ඉන්නේය. ඒ වෙද්දී කොල්ලුපිටිය පොලීසියේ කූඩුවේ සිටි උන් මුදා ගැනීමට කළ මෙහෙයුමත් උන් සමහරක් ඒ වෙද්දීත් ඕඅයිසී ගෙන් කන්න බොන්න මෙන්ම ටැක්සි වලටත් සල්ලි ඉල්ලා ගෙන නික්ම ගොස් තිබූ ආකාරයත් ඒ පෝස්ටුවේ ලියවෙනවා ඇත්තේය.

Wednesday, January 4, 2017

අයින්ස්ටයින්, නොස්ට්‍රදාමුස් ගේ ප්‍රංශය, දොන් ජුවන් ගේ ලංකාව සහ කොච්චියාගේ උපන් දිනය

දන්නේම නැතුව අවුරුද්දක් ඉවර උණේය. හිතන්නවත් වෙලාවක් තිබ්බේ නැතිය. ගිය අවුරුද්දේ මේ දවස් වල ලංකාවේ හිටිය හැටි අද ඊයේ වාගේ මතකය. අවුරුද්දක් කියන්නේ මෙච්චර ඉක්මනින් යන එකක් නම් වියපත් වී මා මිය යන දවසද වැඩි ඈතක නෙවේ යැයි හිතෙන්නේය. ඒ වයසට ගිහින් මළොත් ය… if else මෙන්ම else if condition ගැනද දන්නා මට ඔය කෝකත් එකය.. මෙතන ඔය විදියට කිව්වේ කාලය යන වේගය ගැන කියන්නය.. බලාගෙන ගියාම සමහර විට කාලය යන්නේ කාලයටත් වඩා වේගයෙන් ය. කාලයේ වේගය ගැන කියද්දී කොච්චියාට අයින්ස්ටයින්ගේ සමීකරණ හතම මතක් වෙන්නේය.

සාපේක්ෂතාවාදය ගැන පිස්සුවක් කොච්චියාට හැදුණේ ඕලෙවල් කරද්දීය. බහුතරයක් දෙනා අමාරුවෙන් නිව්ටන් ගේ නියම කට පාඩම් කරනා ඒ කාලයේ මට හිතුණේ නිව්ටන් ට අතපසු වූ යමක් තිබිය යුතු බවය. ඒ හොයද්දී හම්බ උනේ අයින්ස්ටයින් වය… මිනිහා එක තැනක හිරවූ බව දැනුනු විට කොච්චියා පැන්නේ නීල්ස් බෝර්ගේ ක්වොන්ටම්වාදය වෙතටය...ඉනුත් නොසැණසුනු මා හෝකින්ස් ගැන බලාපොරොත්තු තැබුවද ආපහු යන්නට වූයේ අයින්ස්ටයින් හිරවූ තැනටය. එනම් ඩිෆයින් කළ නොහැකි වූ ඊතරය දෙසටය… ඔය ඊතරයට ඉදිරියේද අර්ථකථන මහ ගොඩක් එක් වනු ඇත්තේය...ඒත් ඒ නිරඒක්ෂ වූ හොල්මන ගණිතයෙන් හෝ භෞතික විද්‍යාවෙන් ඉවත් කළ නොහෙනු ඇත්තේය.

වැඩේ කියන්නේ මට මේ හැම රෙද්දක්ම මතක් වෙන්නේ දෙකක් දා ගන්නා විටය. අවුරුද්දේ මුල්ම දවසේ බොන එකා කාලකණ්ණියා යැයි කවුදෝ කිව්වේය… කාලය යන ඉක්මන ගැන සිතනා කල්හි ඕක කෑවා හෝ නොකෑවා කියා අමුතු වෙනසක් ඇති වෙනවා යැයි මා හිතන්නේ නැතිය. තිස් එක හෝ එක කියා නැත්තේය...බොන්නට හිතුනාම බොන්නම ඕනාය. ඒ අවු අස්සේ අටමා චැට් කළේ මගේ මෙන්ම උගේත් පාලු කපන්නය. හැමදාමත් බොන්නට ඕනා කියා ඇරියස් තියන් ඉන්නා සෙට් එකේ අටමා ඉහළින් ඇත්තේය… ඌ හිත හොඳ කොල්ලෙක්‍ ය. බොන්නට හිතන් ඉන්නා අනෙකා ප්‍රදීප් ය. යුරෝපා ඉතිහාසයේ ස්වර්ණමය යුගය ගැන කතා කරන්නට මට අද වෙන තුරු හමු වූ සුදුසුම සිංහල කතා කරන්නා ඔහුය…. ප්‍රදීප් මේ පෝස්ට් එක කියවනු ඇතැයි සිතන්නේය…

මධ්‍යතන යුගයේ යුරෝපය හා පුනරුද සමයේ යුරෝපය කියන්නේ පට්ට ආතල් මාතෘකා ය. එංගලන්තයේ අට වෙනි හෙන්රි මෙන්ම ඔහුගේ දියණියන් වන මේරි මෙන්ම  එලිසබෙත් ද කතා කළ යුතු චරිතය. ටියුඩර් රජ පරම්පරාවට සමකාලීන ප්‍රංශය ද අමතක කළ නොහැක්කේය.. නොස්ට්‍රදාමුස් හිටි එකල ප්‍රංශයද ජඩයෙක් වූ ප්‍රංශයේ දෙවෙනි හෙන්රි ද… ඔහුගේ පුත් දෙවෙනි ෆ්‍රැන්සිස් මෙන්ම ෆ්‍රැන්සිස් ගේ ඇඹේණිය වූ ස්කොට්ලන්තයේ රැජිණ වූ මේරි ගැනද කිව යුතු මෙන්ම අසා උගත යුතු දෑ අප්‍රමාණය.. ඒ සඳහා ඒ උණ ඇත්තන් කලක පටන් හෙවූ මුත් ප්‍රදීප් කියන්නේ ඒ යුගය අතැඹුලක් සේ කියවූවෙක් බව අද මා දන්නේය… මේ කිව්වේ ඔහේලා හඳුනන prajay නොහොත් ඒ මගේ උගත් මිත්‍රයා නොහොත් learned friend ගැනය.

කලක් ටියුඩර් වංශය ගැන කියැවූ කොච්චියා මේ දවස් වල කියවන්නේ ප්‍රංශයේ Volais රජ පරම්පරාව ගැනය. ඒ පරම්පරාවේ සැලකිය යුතු මොහොත වෙන්නේ හෙන්රි ව උපක්‍රමිකව මරා ඔහුගේ පුතා වු දහසය වියැති ෆ්‍රැන්සිස් රජ වීමය… එය රෝමය මෙන්ම එංගලන්තය කෙරේද ඇති කළ බලපෑමය…නැගී එන ප්‍රොතෙස්තන්ත රැල්ල හා බැස යන රෝමානු කතෝලික ආධිපත්‍යයය කෙරේ එහි බලපෑමය...කොච්චියාට කවදත් කතෝලික පල්ලිය පෙන්නන්නට බැරිය… වත්මන් අන්තවාදී මුසල්මානුවන් එදා කතෝලිකයාට වඩා තවමත් දස ගුණයක් හොඳය.

නොස්ට්‍රදාමුස් මාර පොරක් වෙන්නේ ඔය මරණයත් එක්කය...මොකෝ හෙන්රි මැරෙන හැටි මිනිහා කලින් කියා තිබ්බේය...ඒ කිව්වා වගේම joust game එකකදී ඇස හරහා හිස් කබල පසාරු වූ ප්‍රහාරයකින් හෙතෙමේ මළේය. නොස්ට්‍රදාමුස් කිව්වා වගේම හිසේ කුහර දෙකක් ඇති වුණේය. ගේම දුන්නේ පුතා කියා කවුරුත් නොදත්තෝය… මූණ වසා ගත් කල මෙන්ම රාජ උෂ්ණය ඇඟට ගැසූ කල පියා පුතා හඳුනන්නේ නැතිය..

ඔය කියනා කාලයේ ලංකාව තිබ්බේ පෘතුගීසි බලපෑමට යටත්වය… ලංකාවේ මුල්ම ක්‍රිස්තියානි රජු හිටියේ ඔය කාලයේය.. ඒ දොන් ජුවන් ධර්මපාල ය.. එංගලන්ත හා ප්‍රංශ සීතල යුද්ධ මෙන්ම පෘතුගාලය ප්‍රමුඛ රෝමානු කතෝලික අධිකාරියට එකල එල්ල වූ තර්ජනයන් සෙරන්ඩිබ් නොහොත් ලංකාවට එදා නොදැනුනේ අප ඔවුන් සතු ඉතා කුඩා කොටසක් වන්නට ඇති නිසාය..අපට අනුව ඒ රෝමානු කතෝලික පල්ලියේ ක්ලයිමැක්ස් එකය..ඇත්තට බැලුවොත් ඒ උන්ගේ මළගමය. මළගම උත්සවශ්‍රීයෙන් සැමරිය හැක්කේ මෝඩයන් හා පමණය. දැන් අපේ උතුම් මුතුන් මිත්තන්ට අගෞරවයක් කළා කියන්නට එපාය. ඒ වෙද්දීත් අපේ එවුන් ඇන්දිය හැකි ආකාරය උන් අවබෝධ කර ගෙන තිබ්බේය. අදටත් යුරෝපය විහිලු සහගත ලෙස බැහැර කරනා කුණු ගොඩවල් අප කරේ තියන් යන්නේ ඒ නිසාය.  ඩා වින්සි කෝඩ් යුරෝපයේ පෙන්නූ නමුත් සොරි ලංකාවේ වාරණය උනේය. සමලිංගිකත්වය යුරෝපය පිළිගනිද්දී අප ඊට වළ කපා ඇත්තේය… ගබ්සාව යුරෝපය පිළිගනිද්දී අප ඊට විරුද්ධව නැගෙන්නේ සංගිස්කුරුතියේ අරුමය රකින්නය.. අපට ඇති ලබ්බේ සංගිස්කුරුතියක් නැතිය...ඒකත් හයිබ්‍රිඩ් ය. මොකෝ ඔය කිවූ ඉලව් තිබ්බේ වික්ටෝරියානු සම්ප්‍රදායේ මිසක සිංහල සම්ප්‍රදායේ නොවෙන නිසාය. ධර්මාශෝක ගේ කපටි බෞද්ධ සංස්කෘතිය මහා විහාර හා අභයගිරි භික්ෂූන් ගේ දේශපාලන උවමනා වලින් දියකර සාදා ගත් මොකක්දෝ එක වික්ටෝරියානු අධිපතිවාදී කිරිස්තියානියෙන් පොලිෂ් කර සාදා ගත් ඒ අටමගලය අපේ උරුමය යැයි කෑ ගසා එය රකින්නට දත කන්නෝ අද පඳුරකට පයින් ගසා සොයා ගත හැක්කේය.
…………………………………………………...
කොච්චියා උපන්නේ ජනවාරි හතර වෙනි දාය. උපත සමරන්නට තව පැය ගණනක් ඇත්තේය. හතර කිව්වාට තුන් වෙනිදා පසුවී විනාඩි පහක් විතරය. උපන් දිනය කියන්නේ තව දුරටත් සතුට ගෙන දෙන්නක් නොවන්නේය… දුක නොදැනෙනා මට එහි ඇති දුකක්ද නැත්තේය… මා ඉන්නේ මේ වෙලාවේ මරණය කියන්නේ සැපක්ද දුකක්ද සිතමින් ය…. එයත් සාපේක්ෂය… ආයෙත් එන්නේ අයින්ස්ටයින් වෙතටම උනාට ඒ වයසක මුත්තා මෙතනට දැන් ගැලපෙන්නේ නැතිය. මට ආතල් වූ හැම අටමගලයම ඔහෙලාට එසේ නොවන්නට පුලුවන්‍ ය. ඒ නිසා ඒ මාතෘකාව පස්සට දමන්නේය.

කොච්චියාගේ උපන් දිනය හැමදාමත් ලකෙන් අඩුය.. මොකද කිව්වොත් ඒ යෙදෙන්නේ බෝතල් මාසයේ නිසාය.. මීගමුවේ අපට බෝතල් මාසය ගැන අමුතුවෙන් කිව යුතු නැතිය…. ජනවාරිය කියන්නේ මීගමුවේ එවුන් බෝතල් පත්තර කාරයින්ට බෝතල් විකුණා ගතමනාව සොයා ගන්නා කාලයක් ය. ඒ තරමටම හිඳිලාය. පාටියක් දමා එයට ආරාධනා කළත් අතින් පාඩුය… ඒකට එන්නේත් ගෙදර හන්ටර් වී ඇති නිසා පාටියෙන් කන්නට බලන් ඉන්නා ජොකියන් ය.. දැන් ඉන්නේ මෙලෝ රහක් නැති දෙසැම්බරයක් ඇති අරාබිකරයේ නිසා ඒ සම්බන්ධයෙන්  තත්වය ටිකක් වෙනස් ය.

මේ පෝස්ට් එක පටන් ගත්තේ උපන්දිනයට දවස් කීපයක් කලින් උනාට අද උපන්දිනය දවසේ රාත්‍රිය ය . ඊයේ පෝස්ටුව දාන්නට උන්නාට බැරි උනේ වැඩ අධික වූ නිසාමය.  කෝකටත් නැති කොටම කොට පෝස්ටුවක් ලිව්වේ උපන් දිනය දවසේ කරපු ලබ්බක් තියෙන්නට ඕනා නිසාය. අම්බානෙක ඉතිහාස ටෝක් හා භෞතික විද්‍යාව පුරවා ලියන්නට හැදූ පෝස්ට් එකක් මේ විදියට අවසන් කරන්නේ ඒ නිසාය. මේකේ තියෙනා මාතෘකා ටික වෙන් වෙන්ව ලියන්නට කොච්චියා හිතන් ඉන්නේය. හිතාගෙන ඉන්නා ඔක්කොම කළා නම් අද මා පට්ට පොරක් ය.. එසේ පොරක් වී නැති නිසා මා ඕවා ලියාවි කියා හිතන්නටත් එපාය…

වැඩකට ඇති ආතල් එකක් තිබ්බෝතින් හෙටට යෙදෙනා උපන්දින සාදය ගැන ලියනවා ඇත්තේය… ඒ උනත් ඒ හෙටය..ඊට පෙර අද තාමත් අද මය…
ඒ නිසා කොච්චියා වන මම මට සුබ උපන්දිනයක් පතා ගන්නේය...

Monday, December 26, 2016

ඩෙලිකා වෑන් එකේ තේ කඩේ, බේක් හවුස්, ස්වීට් හවුස් සහ නෝනාගේ කොන්දේ අමාරුව

දැන් මාසයක පටන් කොච්චියාගේ නෝනා කොන්දේ ආබාධයක් නිසා පීඩා විඳින්නේය. ගේ ඇතුලේ ලිස්සා වැටුණු ඈ කොන්දේ ඇතිවූ බරපතල නොවු වේදනාව නොසලකා සිටියාය. ඒත් එන්න එන්නම වේදනාව වැඩිවූ අතර වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර කරා යොමුවීමෙන් පසු දැන ගන්නට ලැබුණේ කශේරුවේ අස්ථි දෙකක් අතර පරතරය අඩුවී ඇති බවක් ය. බටහිර වෛද්‍ය ප්‍රතිකාර වලින් ගුණයක් නැති කල්හි යොමු වුණේ ආයුර්වේද ප්‍රතිකාර වෙතය. දැන් සති දෙකක් තිස්සේ දිනපතා ඇය ව ප්‍රතිකාර සඳහා ගෙන යන අතර දිනෙන් දින ප්‍රගතියක් දක්නට ඇත්තේය.


මුල් දින කීපයේ හැන්දෑවේ වෙලාවක් වෙන් කර ගත්තද එය අපේ දෛනික රාජකාරි වලට  බාධාවක් හෙයින් කීප දිනෙක සිට උදේ 8.30 ට ඇයව අදාල ආයුර්වේද ප්‍රතිකාර මධ්‍යස්ථානය කරා ඇරලවිය යුත්තේය. ඇතැම් දින වල ජහුටාද අප සමග යන්නේය. එසේ යන යම් දිනවල ඈ එහි ඇරලවා අප පාතරාසය සඳහා රුවී ප්‍රදේශයේ අවන් හලක් වෙත යන්නේ බඩ කට පුරා වඩේ සහ තෝසේ කන්නටය.


පසු ගිය සතියේ එසේ එක් අවන්හලකින් තේ ඉල්ලූ විට පීරිසි කුට්ටමක තේ ලැබුණේය.ඒ දුටු ජහුටා කීවේ පීරිසියේ දමා තේ බොන්නට හිතෙන බවය. ඕමානයේ පීරිසි කුට්ටමක තේ එකක් ලැබෙන්නේ එහෙමත් කලාතුරකින් ය.කෙසේ නමුත් ඒ ප්‍රකාශය කොච්චියාව දශක තුනක් පමණ ආපස්සට ගෙනාවේය. එක්දාස් නවසිය අසූ ගණන් වල
… එනම් කොච්චියා පොඩි එකා සන්ධියේ සිදුවීම් සමුදායක් සිත්තම් පෙළක් සේ මතකයට ආවේය.


ඔය කාලයේ කොච්චියාට තදින් හතිය තිබුණේය. දෙවරක්ම නියුමෝනියාව සෑදී ලේඩි රිජ්වේ එකේ හිටියේය. ලේඩි රිජ්වේ එකට එකල කිව්වේ නෝනා වාට්ටුව කියාය.පැය හයෙන් හයට ඉන්ජෙක්ෂන් ගැසුවා මතකය. ඉන්ජෙක්ෂන් ගහන්නට නර්ස් ලා එන විට සියලු පොඩි උන් හඬා වැටෙද්දී මා නොහඬා සිටියා මතකය. නර්ස් ලා අනෙක් පොඩි උන්ට මාව වීරයෙක් කර පෙන්නුවෝය.


ඔය කී රෝගී තත්වයන් හට කොච්චියාට බෙහෙත් කළේ ප්‍රියානි සොයිසා ය. අදටත් මට ඇගේ මුහුණ මතකේ ඇත්තේය.. එකල මිලිටරි පිස්සුවක් තිබූ කොච්චියා ඈ දුටු කල සැලියුට් ගැසුවේය. ඇගේ ප්‍රියතම රෝගියා වූයේද කොච්චියාය. නිතර ඈ චැනල් කිරීම සිදුවූ ඒ කාලයේ මගේ දෙමාපියෝ මහත් කට්ටක් කෑවෝය.


මුලදී ප්‍රියානි සොයිසා ආවේ සෙන්ට්‍රල් එකට විතරය. එකල සෙන්ට්‍රල් එක තිබ්බේ හෝටන් ප්ලේස් එකේය. දැන් එතන එවැන්නක් නැත්තේය. හෝටන් පෙදෙසේ වූ ඒ සෙන්ට්‍රල් එක කොච්චියාට අදටත් හොඳින් මතකය. එහි වූ චැනල් කාමර මෙන්ම වැසිකිළි පවා තාමත් හිතේ ඇත්තේය.


අද මෙන් එක ක්ලික් එකකින් හෝ ඇමතුමකින් හෝ දොස්තරලා චැනල් කිරීමේ ක්‍රමයක් එදා තිබ්බේ නැතිය. ඒ සඳහා එතනටම යා යුතුය. එකල චැනලින් සෙන්ටර්ස් තිබ්බේ දෙක තුනක් ය. සෙන්ට්‍රල් ඉන් මූලික වූ අතර පසුව ආවේ ග්ලාස් හවුස් ය.. එය තිබ්බේ කටුගේ ඉස්සරහට වන්නය. කොච්චියාට ඒ කාලේ කටුගේ කටපාඩම් ය. ඕනෑම කෞතුක වස්තුවක් ඇති තැන මතකයෙන් කියන්නට තරම් මා එහි ගොස් ඇත්තේය. ඒ චැනලින් නිසා මය.


වහන්නට ඔන්න මෙන්න කාලයේ සෙන්ට්‍රල් එකේ ඉදිරිපස
දවාලේ සෙන්ට්‍රල් එන සොයිසා නෝනා චැනල් කරන්නට උදෙන් ආ යුතුය.ඒ ඇවිත් ඈ එනතුරු එහි ඉන්නට ඕනෑය. එකල අද මෙන් පොෂ් කැෆටේරියා ඕවායේ තිබ්බේ නැතිය. ඒ වෙනුවට ගේට්ටුව ආසන්නයේ නැවැත්වූ කබල් ඩෙලිකා වෑන් කට්ටක් තිබ්බේය. එහි රෝල්ස් කට්ලට් සැන්ඩ්විච් මෙන්ම වඩේ ද තිබ්බේය. අම්මා ත් තාත්තාත් මාද රැගෙන උදේ දහය හමාර පමණ වෙද්දී ඔතනට යන්නෝය. ඒ රෝල්ස් මෙන්ම එකල තිබූ තක්කාලි සෝස් ද පට්ට රසය. අද ඇති සෝස් මොනවා දැයි හිතෙන්නේය. රෝල් එකක් හා සැන්ඩ්විච් එකක් කන පොඩි කොච්චියා ඔය වෑන් එකෙන් තේ බොන්නට මහත් ආසාවකින් හිටියේය. ඒවා කෝප්පයෙන් පීරිසියට දමා නිවා දෙන්නේ තාත්තාය. පීරිසියෙන් බිවූ ඒ තේ රස මගේ දිවේ අදටත් ඇත්තේය. මට එසේ තේ නිවා දුන් තාත්‍තා මෙන්ම රෝල්ස් කඩා කැවූ අම්මා ගැනද ඇත්තේ මහත් ආදරයක් ය. ඔවුන් මා වෙනුවෙන් එදා මෙන්ම අදටත් මහත් වූ කැපකිරීම් කර ඇතිවා මෙන්ම ඉදිරියටත් කරන්නෝය. ඒත් ඒ වෙනුවෙන් මා කර ඇති ලබ්බක් නැත්තේය … ඒත් හිත පුරා ආදරය නම් ඇති බව ඔවුන් දන්නා බවත් දන්නේය. අර කිවූ පීරිසි කුට්ටම මට මතක් කර දුන්නේ ඒ ආදරයය.


දොස්තර බැහැ දැකීමෙන් අනතුරුව අප යන්නේ දවල් කෑම ගන්නටය. ඒ කාලේ බේක් හවුස් එක කියන්නේ සැලකිය යුතු හෝටලයක් ය. බත් කන්නට නම් එහි උඩ තට්ටුවට යා යුතුය. යට තට්ටුවේ ඇත්තේ ෂෝට් ඊට්ස් හා ස්වීට්ස් ය. උඩට ගොස් රයිස් ඇන්ඩ් කරි හෝ බිරියානි ඉල්ලන්නට පුලුවන් ය. අරාබියේ ඉන්නා නිසා අද බිරියානි කීවාට ලංකාවේ අප කිව්වේත් කියන්නේත් බුරියානි කියාය.දීසි වලට දමා ගෙනෙන ඒ කෑම වේලද තාම මතකය. කෑමෙන් පසු වටලප්පන් හෝ කැරමල් පුඩින් ය. කොච්චියා බේත් ගන්නට එන ඔය ගමනේ ආසම කරන කොටස ඕකය. ඇතැම් දාට කොච්චියා වටලප්පන් දෙකක් ම කන්නේය.. එකක් කෑවත් එදාට අම්මාගෙන් කොටසක් කන්නේය. ඔය බේක් හවුස් එක තිබ්බේ පරණ ගෙදරක් වගේ එකකය. ඒ වේටර් ලාද රහීමාවේ වේටර් ලා මෙන්ම කොච්චියාට ආදරේ කළෝය. කෑමෙන් පසු එහි ඉහළ මාලයේ වූ කොරිඩෝරයක් දිගේ ගියවිට හමුවන ඉතා විශාල වැසිකිළියකට ගොස් මුත්‍රා කිරීමද මා පුරුද්දක් සේ කළේය. මේ සියල්ල ඊයේ පෙරේදා මතක් වුණේ තේ පීරිසියක් නිසාය.
අත හැර දමා මළ කෑමට ලක්වූ කෝච්චියේ එන්ජිම


ඇතැම් දාට ප්‍රියානි සොයිසා දවල් එන්නේ නැති බව හදිසියේ දැනුම් දෙන්නේය. එදාට හවස් වනතුරු කාලය ගත කළ යුතුය. එවිට අම්මාත් තාත්තාත් මා රැගෙන විහාර මහා දේවී උද්‍යනයට යන්නෝය. එකල කාලය කෑමට MC හෝ Crescat වගේ පොෂ් තැන් නොතිබ්බේය. පාක් එකට යන කොච්චියා එහි වූ කෝච්චියට මහත් සේ ආසා කළේය. එහි රවුමක් යන්නට අමතක නොකළ මා.ඇතැම් දින වල බත් කෑවේ ඒ තුල ඉඳ ගෙනය. එවැන් දිනවල බත් පාර්සල් ගෙනැවිත් අපි පාක් එකේ ඉඳන් කෑ බවද මතකය.


ඔය කාලයේ අප හා ඔය ගමන් වලට සහභාගි වූ රියදුරා ඇඩ්ඩිං මාමා ය. උන්දෑ අද ජීවතුන් අතර ඉන්නවාද නැද්ද කියා දන්නේ නැතිය. හෙට ඒ ගැන ගෙදරට කතා කර අසා ගත යුත්තේය . ඇඩ්ඩිං මාමා නැති දාට ඔය ගමන ගියේ විල්බට් මාමා එක්කය. හවස් ජාමේ ආපසු එන විට තේ බොන්නට තාත්තා යන්නේ වත්තල ස්වීට් හවුස් එකටය. අඩියෙන් අඩියට පේස්ට්‍රි ෂොප් නොතිබූ එදා ස්වීට් හවුස් කියන්නේ සුපිරි ස්පොට් එකක් ය. නුගේගොඩ මෙන්ම කිරිබත්ගොඩ හෝ කඩවත ද ස්වීට් හවුස් තිබ්බේය. ඒ තේ එක මෙන්ම එහි තිබු ෂෝට් ඊට්ස් ද බේක් හවුසියේ ඒවා වගේම තාම මතකේ ඇත්තේය.


කොච්චියා කාලෙකට පසු අච්චාරුවක් නොවන කතාවක් ලියා අවසන් කළේය. හැබැයි කියවා අවසානයේ ඔහේලාට මාව මළ පෙරේතයෙක් සේ හිතෙන්නටද පුලුවන්‍ ය. කොච්චියා කවදත් කෑමට බීමට ටිකක් පෙරේතය. ඒ නිසා එසේ හිතුවාට අමනාප වෙන්නේද නැත්තේය. කොච්චියා අතීතකාමියෙක් ය. ඒ අතීතයන්‍ට ඈත ඉඳන් පෙම් කරන්නෙක් ය. ලං වී පෙම් කර රහසේ කඳුලක් හලන්නෙක් ද නොවේය.

කොච්චියා මේ කතාවේ ලින්ක් එක නංගීට යවන්නේය. ඈ එය අම්මා හා තාත්තාටද කියවනවා ඇත්තේය. මා එසේ දෙමාපියන්ට කියවිය හැකි මට්ටමේ ඒවා ලියන්නේ ඉඳ හිටය. නංගී මෙන්ම මල්ලී ද මගේ කුණුහබ්බ ලෝකය දන්නා නිසා උන් මා ලියන ඒවා සාමාන්‍යයෙන් දෙමාපියන්ට කියවන්නේ ෆිල්ටර් කරලාය.

Friday, December 23, 2016

හොරට බොන කතන්දරකාරයා, සඳවතියගේ දැවෙන ඇස් සමග මීගමුවේ සිරි සුබ නත්තල්

අද ලියන්නට උන්නේ එකක් ය..ඒත් ලියවෙන්නේ අනෙකක් ය. කලින් පෝස්ටුවේ මහ වැස්සේ සිදුවූ ඒ සිදු නොවීම ගැන එකිනෙකා අනේකවූ කතා කිව්වෝය. හැලපයා නම් දුරකථනයෙන් පවා මා අමතා ඒ මග හැරුණු අවස්ථාව සම්බන්ධයෙන් සිය කණගාටුව ප්‍රකාශ කළේය. කොච්චියාගේ අතීතය දන්නා ඇතමුන් එය එසේ සිදු නොවීම කොහෙත්ම පිළිගත නොහැකි බවත් ඩොමෙස්ටික් සෙන්සර් වලට හසු නොවනු පිණිස සැබෑ සිද්ධිය විකෘති කර ඇති බවටත් සැක පළ කළෝය.


මේ සියල්ල අතරේ එක් බ්ලොග් කාරියක් මගේ කතාව තුල ගැඹුරටම කිමිදී මගේ හැඟීම් ඇගේ වචනයෙන් ලිව්වාය. මහනුවර ට සිහිනමය ප්‍රේමයක වෙලී ඉන්නා ඇය මගේ රළු පරලු වූ ප්‍රකාශනය මට සිළුටු කර ඇගේ බ්ලොගයේ ලියා දැම්මාය.  මේ කිව්වේ කවි සඳැල්ල ලියනා සොඳුරු සඳවතිය ගැනය.


සඳවතියගේ සොඳුරු වූත් ආත්මීය වූත් සරාගී වූත් කවි වලට කොච්චියා හැමදාමත් ප්‍රිය කළේය. ඒ ගැන ඈට දමනා කමෙන්ටු වලද සඳහන් කර ඇත්තේය. ශෘංගාරය මිශ්‍ර වූ හැඟීම් වල අන්තිම තුඩ සියුම්ව අකුරු වලින් චිත්‍රණය කිරීම ඈ දන්නීය.


මේ නත්තල් සමයේ ඕමානයේම ඉන්නට වීම නම් සතුටට කාරණයක් නොවන්නේය … මීගමුව ආශ්‍රිතව නත්තල් සැමරූ කොච්චියාට ලංකාවේ උනත් වෙනත් ප්‍රදේශයක ඇති නත්තල නත්තලක් නෙවේ වගේ දැනෙන්නේය.  තරු හෝටල් මෙන්ම පල්ලි වලද නත්තල් කැරොල් හා වෙනත් ඉවෙන්ට්ස් ද ඇති මුත් ඕනෑම උත්සවයක සිරිය දැනෙන්නට නම් එය සමාජගත වී තිබිය යුතු බව කොච්චියා අදහන්නේය. අළුත් අවුරුදු සමරන්නට එකල මා ගාල්ලට හා නුවරට ගියේද ඒ නිසාය..මීගමුවේ ඇති අළුත් අවුරුද්දක් නැත්තේය..ඕමානයේ ඇති නත්තලක්ද නැත්තේය ...





දෙසැම්බර් 24 හවස කියන්නේ මීගමුවට සුවිශේෂී වරුවක් ය. කලබලයෙන් ෂොපින් කරන්නෝ මෙන්ම අවට සිරිය මෙන්ම නත්තල් ෆීලින්ග් එක වෙනුවෙන් නගරයේ සැරිසරන්නෝද එදාට බහුලය. රටබීම අලෙවි සැල් වල පෝලිම් ය. ආපිකෝ සහ කාගිල්ස් මෙන්ම කීල්ස් සුපර් ද ලං වන්නට බැරි තරම් පාරිභෝගිකයන් ගෙන් පිරිලාය..කුඩා කාලයේ පටන් 24 වෙනිදා හවස කොච්චියා අම්මා එක්ක මීගමුවේ කැරකෙන්නේය. නත්තල් සැරසිලි වගේ පොඩි දෙයක් පමණක් මිලට ගන්නා එදාට කුඩා මගේ හිත පිරෙන්නේ නත්තල් අසිරිය දැකලාය.


නත්තලේ පණිවිඩය මෙය නොවේ කියා කොච්චියා දන්නේය. ඒත් පණිවිඩය මොකක්දැයි දන්නා උන් පූජකයන් අතර පවා නැති ලොවක අසිරිය කියන එක හඳුනනා මිනිසුන් සිටීම මට නම් වටින්නේය. බුදුන් දෙසූ දේ නොදන්නා සංඝයා මෙන්ම යේසුස් ඉගැන්නූ දේ නොදන්නා පාදිලියෝ ද සිටි නිසා ලොවට මේ කියනා ආගම් පහළ වී ඇත්තේය. ශාස්තෲ ඉගැන්නූ දේ ඉන් පසුවටත් දෙසුවා නම් ආගම් ඇති නොවන්නේය..ආගම් ඇති කිරීමේ අදහසක් උන්නාන්සේ ලාගේ තුන් හිතකවත් තියෙන්නට නැත්තේය.


යේසුස් අද සිටියා නම් ඒත් කියන්නේ ආදරය ගැන විතරමය. කිසිවක් බලාපොරොත්තු නොවී ආදරය කරන්නට කියන එකම විතරය. දුක නැතිව ජීවත් වෙන එක පමණමය.. ඒ කියන්නේත් නිර්වාණය ගැන මය..දැන් මහා පඬිවරු අභිධර්මය ගැන මෙන්ම පටිච්ච සමුප්පාදය ගැනද මහා විස්තර කියා ගෙන ඔය දෙක වෙනස් කියා ගෙන එන්නට එපාය..මේ ලෝකයට ඕනා කොයි මාර්ගයෙන් හෝ දුක නසනා ක්‍රමයක් ය. හැමදේම ග්ලෝබලයිස් වන අද කොච්චියා නම් හිතන්නේ සියලු ඉගැන්වීම් ද ග්ලෝබලයිස් විය යුතු බවය..


කාදිනල් ට නත්තල් ගහ ප්‍රශ්නයක් උනාට යේසුස්ට එසේ නොවන බව කොච්චියාට ෂුවර් ය.. මොකෝ උන්නාන්සේ ආවේ ඔය වගේ සිල්ලර කතිකාවකට නොවන නිසාය. දුප්පත් මිනිසුන්ට ගෙවල් හදා දෙන්නට ඕනා කම කාදිනල් ට තිබ්බාට යේසුස්ට ඒකත් ඕනෑ නැතිය..උන්නාන්සේට ඕනා දුගියාට නැති කම ගැන මෙන්ම පෝසතාට ඇති කම ගැන ඇති හැඟීම යන දෙකම ශුන්‍යය කරන්නටය... හදන්නේ ගෙවල්ද නත්තල් ගස්ද යන්න මත එය තීරණය වන්නේ නැතිය.


ඕවා කෙසේ වෙතත් අර කලින් පෝස්ටුවේ කියූ මූසල දෙසැම්බරයේ උදාවූ නත්තල කොච්චියාට ගෙනාවේ සතුටක් නොවේය. තනිකම කියන්නේ මොකක්ද යන්න මෙන්ම ලෞකික සතුට කියන්නේ මොකක්ද කියාත් ඒ 24 වෙනිදා මා තේරුම් ගත්තේය. දුකසේ සිය බිරිඳ හා දරුවන් සමග…. දරු දෙදෙනා ලගේජයේ දමා ගෙන යන්තම් එලවලු මාලු ටිකක් සහ ගල් කාලක් මෙන්ම ලාබ නත්තල් සැරසිලි කීපයක්ද මල්ලක දාගෙන බයිසිකලයක් පැද ගිය මිනිසෙක් දැක මට මා ගැන මහත් දුකක් මෙන්ම ඒ මිනිසා ගැන තදබල ඊර්ෂ්‍යාවක්ද හට ගත්තේය...ඉන් නොනැවතුණු මගේ ඊර්ෂ්‍යාව රාත්‍රියේ පල්ලියේ මිදුලේ සිට සිය ගැහැණිය සමග පූජාවට සහභාගි වූ යාචකයෙක් කෙරේද එල්ල වුණේය.


සරල ගණිතය ඇතුලේ එක බින්දුවෙන් බෙදූ කල පිළිතුර අනන්තය යැයි කීවාට අනන්තය තනිව ඩිෆයින් කළ නොහැකි කල්හි බින්දුව සහ එක පවා සැබවින් පවතින්නේ නැතිය. ඕවා අවකලනය ඇසුරින් පහදන්නට වෙලාව මෙය නොවේය..ශුන්‍යත්වය මෙන්ම පරිපූර්ණත්වය ද සැබවින් පවතින්නේ නැතිය..එකල ඔහේලාට හා මට අත්කර ගන්නට හෝ නැති කරගන්නට දෙයක් නැත්තේය..යේසුස් මෙන්ම බුදුන්ද පුන පුනා කීවේ මෙය ය.එදා කොච්චියා මේවා තේරුම් ගෙන තිබ්බේ නැතිය..කලකිරීම,දුක හා ඊරිසියාව හට ගන්නේ එවිටය.


දැන් ටිකකට කලින් හැලපයා මා ඇමතුවේය. නත්තල් පාටියේ තත්වය ගැන විමසුවේය. නෝනා හදන්නට ඉන්නේ මොනවාදැයි ඇසූ අතර දෙකක් දමා තනියෙන් අනුමත වී ඇති බවද කීවේය. මාද ඒ වන විට අනුමත වීම අරඹා තිබූ අතර මතක් වූයේ කලක් කතන්දර කිවූ රසිකවය. රසික අන්තිමට ලියූවේ හොරට බොන හැටි ගැනය.. ජීවිතයේ අද වෙන තෙක් හොරට නොබිවූ කොච්චියා හෙටද එසේ බීමට බලාපොරොත්තුවක් නැත්තේය.බොතොත් බොන්නේ බොක්කෙන් ය.. මා බොන්නේ වෙරි වෙන්නටය. වෙරි නොවී ඉන්නට නම් කොච්චියා නොබී ඉන්නේය. එසේ නොබී හිටියත් මගේ වටේ ඉන්නා කිසිවෙක් අහිතක් නොසිතන්නේය.. එහෙම හිතෙනා උන එක්ක සෝෂල් ඩ්‍රින්ක් නොගන්නා කොච්චියා ඒ වෙනුවට ගෙදර ඉඳන් තනියම බොන්නේය..හරියට නිකන් අද හැලපයා බිව්වා වගේය. රසික ගේ පෝස්ට් මා කියවන්නේ මහත් ආසාවකින් ය.. ඒත් හොරට බොන්නට ඉගැන්වූ ඒ පෝස්ට් එක මට අල්ලන්නේ නැතිය.. ඒත් ඒ මිනිහාගේ හැටිය. සමහර විට අපට ඔවදන් දුන්නාට රසික ඊට වඩා බොක්කේ පොරක් වෙන්නටද පුලුවන් ය. පේරාදෙණියේ උගත් රසික..මරදානේ ඉස්කෝලේ ගිය රසික අපට එසේ කිව්වාට ඌ එසේ නොවේ යැයි හිතන්නට කොච්චියා ආසාය. රසිකගේ පොරත්වයේ පැවැත්ම කොච්චියාගේ පැතුමය…


නත්තලට තව ඇත්තේ පැය ගණනක් ය. ඔහේලා බහුතරයක් ආගම් බේදයෙන් තොරව ඒ ආතල් එක ගන්නා බව මා දන්නේය. සාමය හා සතුට ඕනෑ නත්තලේ පමණක් නෙවේය. සදහටමය. ඒ සඳහා පල්ලියෙන් හෝ පන්සලෙන් ලැබෙනා ඉට්ටක් නොමැති බව කොච්චියා සහසුද්දෙන්ම දන්නේය. එහෙත් අපට ඕනෑවූ ඒ සාමය හා සතුට ගැන දෙසූ යේසුස් ගේ උපත සමරන මේ නත්තල ඔබ සැමට සතුට පිරි එකක් වේවා යැයි කොච්චියා පතන්නේ බොක්කෙන්මය… පල්ලියේ පිල්ලියෙන් ඉවත්වී ශුද්ධ ලෙස යේසුස් දෙසූ ආදරය වැළඳගන්නට අපට හැකිවූ දිනෙක සතුට අප සතු වනු ඇත්තේය...දුක පහව යනු ඇත්තේය..එදාට අළුත් අහසක් හා අළුත් පොළවක් දැකිය හැකි වනු ඇත්තේය.


ඔබ සැමට සුබ නත්තලක් වේවා!